Quote

  • Parìs. No sé. Me gusta porque vivo la presencia de otros, Habito con y en el recuerdo de otros a los que quise, a los que quiero [Luis Sepùlveda]
  • Computer games don’t affect kids; I mean if Pac-Man affected us as kids, we’d all be running around in darkened rooms, munching magic pills and listening to repetitive music [K.Wilson, Nintendo Inc.]
  • Niente che valga la pena di conoscere può essere compreso dalla mente [Woody Allen]
  • Like a bird on the wire / Like a drunk in a midnight choir / I have tried in my way to be free [Leonard Cohen]
  • L'arte non è uno specchio su cui riflettere il mondo, ma un martello con cui scolpirlo [Vladimir Majakovskij]
  • E d'un tratto capii che il pensare è per gli stupidi, mentre i cervelluti si affidano all'ispirazione [Orange Mécanique]
  • Il poeta cerca solo di mettere la testa in cielo. E' il logico che cerca di metter il cielo dentro la propria testa. Ed è la sua testa che si spacca [Gilbert Chesterton]

mardi 1 juin 2010

Sacando piedras


Vorace. Le mani nude strappano
pietre di vetro che mattoni
si fanno sul mio personalissimo muro.
Pietre di sentimenti sconosciuti,
inesistenti, profondamente reali.
Ben presto come cicatrici,
con incosciente evidenza,
si riveleranno ad occhi stranieri.


Paris, Quais de la BNF, 24 Maggio 2010

vendredi 30 avril 2010

Sol del atardecer


Paris, Pont des arts 29 Aprile 2010

Una flor amarilla. Linda.
Una flor amarilla. Sòla.
Una flor amarilla. Rica.
Ojos de arena y sol.
Sol del atardecer, ya sabìa
que siempre lo llevas contigo.

jeudi 18 mars 2010

Cámara muda

Tarde silenciosa. Cámara muda.
Lleno paginas de mentiroso sentido,
no parando de matar recuerdos que no

existen. Puedo entender nitidamente
el ruido de unos cristales sonrientes
y el sabor de un beso tán frìo, que no

puede aguantar el sol de esta ciudad.
Ni una palabra escapa de mi boca,
siguo mudo, hablando con mis heridas.


Madrid, 15 de Marzo 2010

samedi 6 février 2010

La meva oda a Barcelona

a las catalanas: Saskia, Ania, Barbara, Clàudia y Alicia


Aunque no sé cuando, mañana, veras,
ya lo sé, iré volver a verte, como
siempre te he visto pasar aquì por Parìs,
encantado, no consiguiendo pararte.

Eres la amiga que al fondo quiero màs

Que conmigo juega, sin compromiso,
la màs sensible, que no puede enganarme,
la màs guapa, màs loca, màs sincera y màs preciosa,
que por cierto, no irà a olvidarme.

Ara dins aquest café, des d'arrere
els vidres, segur que m'escoltes,
solament a tu mateixa dic graciés,
Barcelona, esperant cada dìa unes altres

'mès', i una resposta a aquest poema.

Jueves 14 de Enero 2010


Get Music Tracks! Create A Playlist!